قرائت جدید از دین
27 بازدید
محل نشر: بازتاب اندیشه » مرداد 1379 - شماره 5 »(2 صفحه - از 47 تا 48)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
آقای بجنوردی ضمن اشاره به تأثیر دو عنصر زمان و مکان در اجتهاد، قرائت جدید از دین را امری ضروری و ناگزیر می‏شمرد و در عین حال بر گنجیدن آن در محدوده ضوابط دینی صحه می‏گذارد و نیز بر اهمیت شناخت موضوعات جدید برای استنباط احکام تأکید می‏نماید. لازمه قائل شدن به تأثیر زمان و مکان در اجتهاد، به‏دست آمدن برداشتهای جدید است؛ چون اجتهاد یعنی همان برداشت فقیه؛ پس وقتی قرار شد زمان و مکان در استنباط فقیه مؤثر باشد، قرائت جدید لازم می‏آید. قرائت جدید به معنای یک سخن تازه بر خلاف موازین اسلام نیست. قرائت از دین یعنی فهم اسلام‏شناس از منابع اسلامی به مقتضای زمان و مکان. اسلام‏شناس نمی‏خواهد سخنی بر خلاف موازین و اصول وارد اسلام کند تا اینکه برخی بگویند اسلام یک قرائت بیشتر ندارد و آن قرائت اهل بیت علیهم‏السلام است. همه این سخن را قبول داریم و کسی منکر آن نیست؛ چون سخنان اهل بیت منبع قرائتهای جدید است. ین متعلق به جامعه است. مگر می‏شود قوانینی که برای مردم می‏آورد، جدای از جامعه‏شناسی و روان‏شناسی و توجه به علم باشد؟ شناخت برخی موضوعات ارتباط تنگاتنگی با اینها دارد و فقیه تا اینها را نفهمد، نمی‏تواند حکم را کما هو حقه بیان کند. یکی از مواردی که در آن کاری انجام نشده است، بحث توبه است. توبه در حقوق جزای اسلام، نقش مهمی دارد. یعنی شما در مواردی می‏بینید توبه به کلی مسقط کیفر است و آنجا ارشاد به توبه هم باید از سوی قاضی صورت بگیرد. توبه نقش عزیمتی دارد نه رخصتی؛ یعنی حکمی است که اگر موضوع آن اتفاق افتاد، قاضی موظف است جزا را اسقاط کند؛ نه اینکه مجاز به آن باشد. اساس اسلام بر کیفر نکردن و عفو است. اگر واقعا بنشینیم و کار بکنیم، زمینه نوآوری‏های اصیل باز است، نه اینکه از این سو هم افراط کنیم.
آدرس اینترنتی