قاعده حرمت اعانه بر اثم و عدوان با رویکردی بر نظریات امام خمینی (ص)
34 بازدید
محل نشر: متین » زمستان 1385 - شماره 33 »(36 صفحه - از 5 تا 40)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
یکی از قواعد فقهی قاعدة «حرمت اعانه بر اثم و عدوان» است. در این مقاله نگارنده ابتدا مدارک و مستندات این قاعده را از قرآن و روایات ارائه می‌کند و حکم عقل و اجماع را بیان می‌دارد و در ضمن استناد به آیه معانی لغوی و اصطلاحی لغات این قاعده را تشریح نموده، سپس حکم این قاعده را در فقه و حقوق و تاریخچة آن را در حقوق جزای ایران و دیگر کشورها ذکر می‌کند همچنین شرایط تحقق آن را توضیح داده و رابطه معاونت با شرکت و تسبیب در جرم و وجوه افتراق و اشتراک آن را بررسی می‌کند. در پایان نیز معاونت در معاملات نامشروع در فقه و حقوق و در قانون فرانسه را ذکر نموده آن را با قانون ایران تطبیق می‌کند. کلیدواژگان: اعانه، اثم، عدوان، جرم، سبب، مباشر، معاون. جرم در فقه اسلامی و قانون همان گناه و معصیت است و معاونت در جرم همان معاونت بر اثم و گناه است. معاونت در جایی تحقق می‌یابد که فرد یا افرادی بدون اینکه در تحقق فعل مجرمانه دخیل باشند، در سایر مراحل مختلف جرم ایفای نقش کنند؛ مانند کسی که ابزار و آلات جرم را مهیا کند و در اختیار مباشر یا شرکای جرم قرار دهد و یا اینکه مجرمان را در نیل به اهدافشان ترغیب کند و مواردی دیگر نظیر آن. این مقاله را با بررسی مدارک و مستندات این قاعده آغاز می‌کنیم.
آدرس اینترنتی